Binnen complexe infrastructuren is cybersecurity geen IT-vraagstuk, maar een voorwaarde voor operationele continuïteit. Met een team van 15 specialisten bewaken we je digitale voordeur en je kritieke bedrijfsprocessen. Wij borgen de techniek en de veiligheid, zodat de focus binnen je organisatie volledig op de kernactiviteiten kan blijven liggen.
We bieden volledige ontzorging door onze expertise op drie manieren in te zetten:
Vaak geautomatiseerde aanvallen, gericht op zwakten in je systemen. Cyberaanvallen zijn heel divers, specifiek en kunnen grote gevolgen hebben. CyberPeak helpt je organisatie wapenen tegen onzichtbare dreigingen.
Datalekken ontstaan vaak door menselijk falen en zwakke beveiliging. Zowel grote organisaties als kleine ondernemers zijn doelwit, vooral in sectoren zoals financiële dienstverlening, zorg en openbaar bestuur. De Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) benadrukt het belang van 'passende technische en organisatorische maatregelen'.
Malware, een verkorte term voor 'kwaadaardige software', verwijst naar schadelijke programma's die ontworpen zijn om apparaten zoals laptops of routers te infecteren en schade te veroorzaken. Onder de noemer malware vallen verschillende vormen, waaronder virussen, wormen, trojans en spyware.
De impact van malware kan aanzienlijk zijn, variërend van het stelen van persoonlijke gegevens zoals creditcardinformatie tot het voorbereiden van grootschalige cyberaanvallen of het verkrijgen van ongeautoriseerde toegang tot netwerken en systemen. Vaak blijft de installatie van malware onopgemerkt in de beginfase. Daarom is preventie van cruciaal belang om potentiële schade te voorkomen.
Een brute-force aanval is een digitale aanval waarbij de aanvaller systematisch wachtwoorden en encryptiesleutels probeert totdat er één succesvol blijkt te zijn.
Deze methode kan theoretisch worden toegepast op allerlei soorten wachtwoorden en encryptiesleutels, en zelfs voor het ontdekken van verborgen webpagina's. Brute-force aanvallen richten zich vaak op de zwakste schakels. In het geval van wachtwoorden geldt dat langere wachtwoorden exponentieel moeilijker zijn te kraken.
Diverse vormen van Distributed Denial of Service (DDoS)-aanvallen hebben elk hun unieke technische kenmerken. Desalniettemin hebben ze gemeen dat cybercriminelen een server of servergroep bestoken met enorme hoeveelheden data.
Hierdoor wordt de server tijdelijk offline gehaald of slecht bereikbaar, waardoor een website of online service vertraagd reageert of volledig ontoegankelijk wordt. Voor DDoS-aanvallen wordt vaak een netwerk van (gehackte) computers ingezet, bekend als een botnet.
Phishing-e-mails zijn ons allemaal wel bekend. Ze worden verstuurd onder valse voorwendselen, namens legitieme instellingen zoals providers, banken, de belastingdienst of incassobureaus.
In deze e-mails wordt vaak gevraagd om in te loggen of persoonlijke gegevens in te vullen. Het spijtige is dat deze e-mails niet legitiem zijn; het zijn misleidende pogingen van kwaadwillenden om toegang te krijgen tot jouw persoonsgegevens.
Het tijdig installeren van beveiligingsupdates is cruciaal om cybercriminelen buiten de deur te houden. Desondanks blijven zeroday-kwetsbaarheden een uitdaging. Zerodays zijn ongepatchte zwakke plekken in software, hardware of firmware, waardoor systemen kwetsbaar zijn voor geavanceerde aanvallen. Deze kwetsbaarheden, vaak pas bekend na de vrijgave van een patch door de softwareleverancier, kunnen leiden tot datadiefstal of andere kwaadaardige acties. Het minimaliseren van zeroday-risico's vereist proactief beveiligingsbeheer, zoals het monitoren van kwetsbaarheden en het snel implementeren van beveiligingsmaatregelen. Door deze maatregelen kan uw organisatie zich beter wapenen tegen potentiële dreigingen.
Om jezelf te beschermen tegen phishing:
Als je een verdachte e-mail ontvangt:
Er zijn verschillende soorten phishing, waaronder:
Phishing e-mails kunnen moeilijk te herkennen zijn, maar er zijn enkele veelvoorkomende tekenen:
Phishing is een type cyberaanval waarbij criminelen zich voordoen als legitieme organisaties om gevoelige informatie zoals gebruikersnamen, wachtwoorden, en creditcardgegevens te stelen. Ze doen dit vaak via e-mails, sms-berichten of nepwebsites die eruitzien als betrouwbare bronnen.
